Yazı kategorisi: "İnsan", Yaşam ve insan

“İnsan, yaşlı olmaya karar verdiği gün yaşlanır.”


parkta-eglenen-yasli-kadin

 

“Gençlik bir hayat devresi değil, bir akıl halidir.
Yıllar cildi buruştura bilir, ancak heyecanların bitişiyle ruh buruşur.
İnsan kendine olan güveni kadar genç,
Kuşkusu kadar yaşlı,
Cesareti kadar genç,
Korkuları kadar yaşlı,
Umudu kadar genç,
Bezginliği kadar yaşlıdır.
Hiç kimse fazla yaşamış olmakla yaşlanmaz.
İnsanları yaşlandıran, ideallerinin bitmesidir.
Kalbi sevdikçe, neşe duydukça, güzellikleri fark ettikçe, beyni yeni şeyler keşfettikçe, herkes gençtir.
İnsanlar yaşadıkça yaşlandıklarını sanırlar,
Halbuki yaşamadıkça yaşlanırlar.
İnsan, yaşlı olmaya karar verdiği gün yaşlanır.”

Reklamlar
Yazı kategorisi: Hayata dair, Yaşam ve insan

“En iyi yol”


546397_357438340975135_554219595_n[1]

 

Gidebileceğin en iyi yol dışına değil gönlüne doğru olandır.
Görebileceğin en iyi manzara sonsuz karanlığın aydınlığıdır.
Yapabileceğin en büyük iyilik başkalarına değil kendine yaptığındır.
Verebileceğin en güzel hediye yüzündeki gülümseyiş olmadan anlamsızdır.
Ve HAYAT senin anlam taşların ile yapılan bir yoldan ibarettir.
Anlamlarını değiştirdiğinde her şeyin değiştiğini göreceksin…!

Yazı kategorisi: Yaşam ve insan

“İçinde birikmiş ama bir türlü kuramadığın cümleler”


340a209a3e80381f85557414f652f064

Bazen tek bir cümlede takılıp kalıyorsun; virgüle ihtiyaç görülmemiş, noktası çoktan konmuş tek bir cümle. Her kelime çekip gidiyor yanından, her sözcük başka başka anlamlarda başka hayatlarda yer buluyor.
Gün geceye dönüyor kaç kez, iklim değişiyor.
Bildiklerin bilmediklerine yenik, sen bir orada bir burada, ne kendine, ne hayata sığmayan kimlikler yaşıyorsun.
İçinde birikmiş ama bir türlü kuramadığın cümleler.
Hep devrik kalıyor başkalarına sığınmak…
Sonra birden; ‘ben benim’ diyorsun, akıyorsun zamana.
Zamanda ağır aksak yaşamaya çalışıyorsun.
Hangi sen içinin sindiği,
hangisi koca bir tuzak,
hangi sen sana hiç olmadığı/n kadar uzak hiç düşünmeden…
Bazen tek bir cümleye takılıp kalıyor işte hayat.
Tek bir gecenin sabahı bekleniyor halihazırda, tek bir dokunuş tendeki, yüzdeki tek bir gülüş, tek bir bakıştaki göz, tek bir dildeki söz…
Zaman işte tam da orada donup kalıyor.
Sözcüklerin kalmıyor yeni cümleler kurmaya…
Suskunluğun kendi içine bile sığamıyorken ne kadar da zor duyuluyor başkalarının sözlerinde fısıldanmak…
Sonra birden; ”ben kimim diyorsun”, soruyorsun zamana.
Zamanda o kaybettiğin kendini arıyorsun.
Hangisi gerçekti, hangisi sadece bir düş, hangisi yüreğinden, aklından telafisi olmayan bir düş/üş hiç anlamadan…
Bazen…
Geçip gidiyor da her şey
Sen sadece bekliyorsun.
Aslında kendini;
Sadece kendini beklediğinin farkında olmayarak…

 

Yazı kategorisi: Yaşam ve insan

“Bostan korkuluğu”


17554028_1851598871786123_1205484251410765373_n

 

Bir gün bir bostan korkuluğuna dedim ki;
“bu ıssız tarlada dikilmekten yorulmuş olmalısın”
Ve korkuluk dedi ki;
“korkutmanın zevki derin ve devamlı, beni hiç yormuyor”
Ben de o zevki bilirim dedim.
Dedi ki; “bunu sadece içi samanla dolu olanlar bilir”

Bostan Korkuluğu / Halil Cibran

Yazı kategorisi: Hayata dair, Yaşam ve insan

“Ön yargı”


depositphotos_12597656-stock-photo-four-seasons

 

Bir zamanlar 4 Oğlu olan bir adam varmış.. Çocuklarının çok erken karar vermemeleri ve ön yargılı olmamaları için onları bu konuda eğitmek istemiş.

Böylece her birini uzak bir yerde duran Ağacın yanına gidip ona bakmalarını istemiş. .

İlk oğlan Kışın gitmiş, İkincisi İlkbahar, üçüncüsü yazın
ve sonuncusu sonbaharda.

Geri döndüklerinde hepsini bir araya çağırmış ve ne gördüklerini sormuş.

İlk Oğlan Ağacın çok çirkin, yaşlı ve kupkuru olduğunu söyledi.

İkinci oğlan Hayır yeşillikle doluydu ve canlıydı dedi.

Üçüncü oğlan başka fikirdeydi. Çiçekleri vardı ve kokusuyla görüntüsüyle o kadar muhteşemdiki daha önce hiç böyle bir şey görmemişti.

Sonuncu Oğlan hepsinin haksız olduğunu ve ağacın meyvelerle dolu, canlı ve hayat dolu olduğunu belirtti.

Yaşlı Adam Oğullarına hepsinin haklı olduğunu söyledi. Çünkü hepsi farklı mevsimlerde ağacı görmeye gitmişti.

Onlara bir Ağacı veya bir İnsanı, kısa bir süre veya bir mevsim tanıdıktan sonra yargılayamayacakları nı anlatmaya çalıştı. Yada neye sahip olup olmadıklarını.

Gerçekleri ancak sonunda, 4 mevsimi gördükten sonra görürsünüz.

Eğer kışın vazgeçersen İlkbaharın nimetinden olursun, Yazın Güzelliğinden ve Sonbaharın bütünlüğünden de.

Bir mevsimin acısının, diğer güzel mevsimleri parçalamasına izin vermeyin.

Hayatınızı bir mevsim (bir dönem) yüzünden yargılamayın.

Unutmayın ki ilerde şu anki zamanı arayabilirsiniz ve daha güzel günlerde yaşayabilirsiniz…