Yazı kategorisi: Hayata dair

Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı…!


İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!
Başkasının yerine koyabilmeli kendini;
Ağlayan birine “gül”, inleyen birine “sus” dememeli!
Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!

Su adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı; sevgisiz, soysuz kalarak!
Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,
Derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine…
Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını…
Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda;
Öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!
Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği;

Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!
Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi,

Mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli!

Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı;

Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; kaçırmamalı!
Çünkü hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için,
Hiç çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin;
Ağlamayı bilmiyorsan, neşesizdir kahkahaların;
Merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların…

Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!
Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için…
Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,

Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!
Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere…

Hafızası olmalı insanın; hiç değilse;

Aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için!
Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!

Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!
Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi

Ama kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin

Zaman bulabilsin; Bir teşekkür, bir elveda için…
Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer;

Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten

Ama herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan!
Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi…

Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı…!

Yazı kategorisi: "İnsan", Hayata dair

“Kendim olmaktan”


Hayat bana ne yaşatırsa yaşatsın, karşıma ne kadar kötü insan çıkarsa çıksın, ne kadar canım acırsa acısın ; bu üç şeyden asla vazgeçmeyeceğim : Kendim olmaktan. İyi olmaktan. Ve nefes aldığım her saniye için mutlu olmaya çalışmaktan…

Yazı kategorisi: Hayata dair

“Ama bir insan”


Bir kahvenin tadını, bir insan sesi değiştirebilir. Berbat bir günü bir insan yüzü güzelleştirebilir. Acı bir haberi bir insan sözü hafifletebilir. Mutlu bir anı, bir insan daha mutlu yapabilir. Ama bir “İNSAN”

Yazı kategorisi: Hayata dair, Mutlu yaşam, sevgi

Yaşamda en çok…!



Yaşamda En Çok Çocukların Gözlerini Sevdim; içimde Huzurun Mutluluğunu Yaşattığı İçin Yaşamda En Çok Dinmeyecek Sanılan Fırtınaları Sevdim; Yaşamın Her Döneminde, Savaşımı Vermem Gerektiğini Öğrettiği İçin,Yaşamda En Çok Fırından Yeni Çıkmış Ekmeğin Kokusunu Sevdim; Duyumsama Duyumun , Bugün de Yanımda Olduğunu Bana Anımsattığı İçin,Yaşamda En Çok Başarısızlıkları Sevdim; Başarıya Giden Yolu Gösterdikleri İçin,Yaşamda En Çok Geceleri Sevdim; Tüm Günümü Nasıl Geçirdiğimi Değerlendirme Olanağı Verdiği İçin,Yaşamda En Çok İnsanların Sorunlarını Dinlemeyi Sevdim; Yaşamın Gerçeklerini Görüp, Daha Olgun İnsan Olacağımı Bildiğim İçin,Yaşamda En Çok Duyulan Eksiklikleri Sevdim; Her şeye Sahip Olmanın, İnsanı Ne Kadar Mutsuz Ettiğini Bildiğim İçin,Yaşamda En Çok Arkadaşlarımla Geçirdiğim Zamanları Sevdim;içten Bir Sohbetin,tüm Ağrılara İyi Geldiğini Bildiğim İçin,Yaşamda En Çok Sevdiklerimin Ellerini Tutmayı Sevdim; Avucumun İçine Bıraktığım Yüreğime Dokundukları İçin,Yaşamda En Çok Sabahın Erken Saatlerinde Çalan Çalar Saatimin Sesini Sevdim; Bana Bugün De Yaşama Olanağı Verildiğini Gördüğüm İçin,Yaşamda En Çok Sevmekten Ve Sevilmekten Korkmayan İnsanları Sevdim;sevme Ve Sevilmenin Yapaylıktan Değil,doğallıktan Geldiğini Bildikleri İçin,
Yaşamda En Çok Buzlu Yollarda Yürümeyi Sevdim; Yaşamda Da Atılan Yanlış Bir Adımın, İnsana Ne Denli Acı Vereceğini Anımsattığı İçin,Yaşamda En Çok Uzaklıkları Sevdim; Özlemlerin Duyguları Pekiştirdiğini Bildiğim İçin,Yaşamda En Çok Yaşamın Renklerini Sevdim; Yaşanılan Tüm Duyguları Tablolara Döktüğü İçin,Yaşamda En Çok Sonu Başarısızlıkla Da Bitse Yaşam Deneyimlerini Sevdim; Bundan Böyle Saatimi Doğru Kararlara Kurmamda Yönlendirici Olacağına İnandığım İçin,Yaşamda En Çok bir şeylere İnanmanın Mutluluğunu Sevdim;Kendimi İyi Duyumsadığımda , Yanımda Olacak İnsanların Varlığını Bildiğim İçin,Yaşamda En Çok Her Ne Olursa Olsun Bir şeyin Bittiği İçin Üzülmek Yerine Yaşandığı İçin Sevinmeyi Sevdim; Üzüntülere Liman Olursak, Mutluluğun Başka yerlere Demir Atacağını Bildiğim İçin,Böylelikle İçten Ve Sevgiyle Atılan Her Adımın Yaşamımızın Her Anında Olması Gerektiğini Ve Bunun Da İnsan Olmanın Verdiği Ayrıcalıkla Yapılması Durumunda, Mutlulukla Selamlaşmanın Kaçınılmaz Olduğunu Öğrendim. Unutmayın Ki Yaşam Denilen Şey İçinizden Gelendir…. ”ne ekerseniz onu biçersiniz…!!! ”