“Yaşamda ikinci şansım olsaydı eğer”


 

“Hayatımı yeniden yaşayabilseydim eğer; hastayken yatağa girer dinlenirdim
Ben olmadığım zaman her şey kötüye gidecek diye düşünmezdim
Gül şeklindeki pembe mumu saklamaz yakardım
Daha az konuşu…r, ama daha çok dinlerdim
Yerler kirlense, masa örtüm lekelense bile daha çok arkadaşımı akşam yemeğine davet ederdim

Oturma odasında TV seyrederken, patlamış mısır yer,
şömineyi yakmak isteyen birisi olduğunda ona engel olmazdım
Yerler leke olacak diye korkmazdım
Bana gençliğini anlatmaya çalışan dedeme daha çok vakit ayırırdım
Kocamın sorumluluklarını daha çok paylaşırdım

Saçım bozulmasın diye, arabanın camının açılmasını önlemezdim
Eteğimin lekelenmesine aldırmadan çimlere otururdum
TV seyrederken daha az, hayata bakarken daha çok ağlar ve gülerdim
Ömür boyu “garantilidir” denilen hiçbir şeyi satın almazdım

Hamileliğimin bir an önce sona erip, doğum yapmayı dilemek yerine, hamile olduğum her anın
tadını çıkarır ve içimde bir canlı yaratmanın ne kadar harika olduğunu fark ederdim
Bu o kadar nadir bir olay ki, Mucize gibi bir şey

Çocuklarım beni öpmek istediklerinde, asla “önce git ellerini yüzünü yıka” demezdim
Onlara daha çok “seni seviyorum”, ondan da daha çok “özür dilerim” derdim
Ama başka bir hayat verilseydi en çok yapacağım şey; her dakikasını değerlendirmek olurdu

Dikkatle bak!
Gerçekten gör!
Yaşa!
Vazgeçme!
Küçük şeyler için şikayet etme!

Bana benzemeyenler, benden daha çok şeye sahip olanlar ve kimin ne yaptığı beni ilgilendirmezdi
Bunun yerine, ilişkilerimi güçlendirmeye çalışırdım
Sahip olduğunuz ruhsal, fiziksel ve duygusal her şey için Allah’a şükredin
Tek bir hayatınız var ve birgün sona eriyor
Umarım her gününüzü değerlendirirsiniz”

Emma Bombeck kanser hastalığından, ölmeden önce kaleme almış…