Yazı kategorisi: sevgi

“Sev (il) miyorsan fakirsin”


cropped-84f048f4169c696d4ec45668d15373e7-1.jpg

Sev (il) miyorsan Fakirsin
İstersen bir maraton gibi koş hayatı
Adın rekorlar kitabına geçsin
Durup da hiç dinlememişsen kendini
Ve hiç farkına varmamışsan
Sev(il)mek için yaptığını
Aslında her şeyi
Bir hiçsin…
Gelmiş geçmiş tüm zamanların
Bütün zenginlikleri önüne serilsin
Bunca nefes nefese kalmışken kalbin
Bir bakış, bir gülüş
Bir öpüş değilse ödülün
Ve hala sev (il) miyorsan deliler gibi
Fakirsin…
Yazı kategorisi: Uncategorized, Yaşam ve insan

“Atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler”


 

Oğul, insanlar vardır şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Avun oğlum avun. Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamlısın, ama bunları nerede, nasıl kullanacağını bilemezsen sabah rüzgarında savrulur gidersin.

Öfken ve nefsin bir olup aklını yener. Daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın. Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizemler, bilinmeyenler, görülmeyenler ancak senin fazilet erdemlerinle gün ışığına çıkacaktır. Ananı, atanı say, bereket büyüklerle beraberdir.

Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. Açık sözlü ol, her sözü üstüne alma. Gördün söyleme, bildin bilme.

Sevildiğin yere sık gidip gelme, kalkar muhabbetin itibar olmaz.

Üç kişiye acı:

* Cahiller arasındaki alime,

* Zenginken fakir düşene,

* Hatırlı iken itibarını kaybedene.

Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

Haklı olduğunda mücadeleden korkma.

Bilesin ki atın iyisine DORU, yiğidin iyisine DELİ derler.

“Edibali”