Yazı kategorisi: Hayata dair

“Son sözü söyleyen”


 

Yüreğinin büyüklüğü kadar yardım et…
Ve sus !
Sus…
Susabilmek öyle erdemdir ki…
Son sözü söyleyen sen olsan da…
Sadece sen bil ve kendine fısılda!
Bırak seni kim nasıl bilirse bilsin…
Yüreğince insan ol
Ve insan olabilmenin erdemini yüreğinde yaşa…!

H. Jackson Brown

Reklamlar
Yazı kategorisi: Yaşam ve insan

“Dile gül koymak”


 

Konuşmasından anlaşılır insan ‘Güzel konuşmasından’
Kalpten kalbe yol vardır derler. Bunu biraz daha değiştirerek söylersek:
~Dilden kalbe yol vardır~
Gönlü yumuşak insanların konuşmaları da yumuşak ve ılımlıdır. Onlar asla kalp kırmaz. Çünkü bir mihenk vardır gönülde; sözünü önce ölçer biçer sonra muhatabına sunar.
En öfkeli olduğumuz anlarda bile yüreğimizdeki karanlığı gündüz aydınlığına çevirir güzel bir söz.
“Söz ola kese savaşı, Söz ola kestire başı
Söz ola ahulu aşı, Yağ ile bal ede bir söz.”
Katı kalpli insanlar ise, bu mihengi yitirmiştir.
Olur olmaz yerde kelâm eder, ya baş kırar, ya da göz çıkarır.
Bak bu hususta Hz. Ömer ne diyor:
“Ey Kâbe! Seni bin sefer yıksam yine yapabilirim. Ama kırık bir kalbi asla!”
İşte dost!
Tatlı dil ve acı dil arasındaki fark, cennet ile cehennem arasındaki fark gibidir.
Sen diline ister gül koy, istersen bal ve gönüllere cennet asa bir iklim ör.
İstersen kor koy, başkalarını alev alev yak.
Tercih senin…