Yazı kategorisi: zihinsel duygularımız

“Sözcükler”


Sözcükler, dünyanın en güçlü silahlarıdır… Onlarla yapabileceğiniz o kadar çok şey var ki; birisini kalbinin tam ortasında vurabilir, diğerinin aklını çelebilir ya da yılanı deliğinden çıkarabilirsiniz. Önemli olan sözcükleri nasıl kullandığınızdır. Onlarla birçok şey yapabilirsiniz ve kendinizi ifade etmenin onlarca, yüzlerce, binlerce farklı yolunu bulabilirsiniz. Duygularınızı aktarmanın en sağlıklı ve en yanlışsız yoludur sözcükler. Ayrıca geleceğe kalabilen ve yüzyıllar boyunca saklanabilen bir şeydir. Unutmayın söz uçar, yazı kalır!

Yazı kategorisi: Hayata dair, Yaşam ve insan

“En iyi yol”


546397_357438340975135_554219595_n[1]

 

Gidebileceğin en iyi yol dışına değil gönlüne doğru olandır.
Görebileceğin en iyi manzara sonsuz karanlığın aydınlığıdır.
Yapabileceğin en büyük iyilik başkalarına değil kendine yaptığındır.
Verebileceğin en güzel hediye yüzündeki gülümseyiş olmadan anlamsızdır.
Ve HAYAT senin anlam taşların ile yapılan bir yoldan ibarettir.
Anlamlarını değiştirdiğinde her şeyin değiştiğini göreceksin…!

Yazı kategorisi: Tinsellik, Yaşam

“Hayatın yüreğine dokunduğunda”


551509_775423375865848_461097106455045381_n

Hiç kimse kendi yüreğinden kaçamaz.Bu nedenle,en iyisi onun söylediklerini dinlemek. Böylece kendisinden beklemediğin bir darbe indiremeyecektir kesinlikle, sana.
Arkada bıraktığın şeyleri düşünme !
Kendi yolunda yürü. Başını dik tut. Kendini yenilmiş hissetme.Kişisel hayatını yaşa.Yüreğinin sesini dinleyerek, Kahramanı, baş rol oyuncusu sensin.Bu senin öykün,yüreğinin diliyle konuşarak yaşa !!!
Hayatın yüreğine dokunduğunda her şeyde bir güzellik bulacaksın…

 

 

Yazı kategorisi: Kadın, Yaşam

“Kadın olma onuru”


Ben kadınım, acılarla büyüttüm kendimi damla damla…Sabırla besledim sevgiyi yudum yudum…

Ben kadınım; kanımda direnç ve umut , yüreğimde aşk daima.. Dayanırım yokluğa,eksilerek çoğalanım. Sevginin en güzel ifadesiyim. Tüm çözümleri bilirim.

Ben kadınım deniz kadar anlaşılmaz sanılmamın aksine, ilmek ilmek çözülenim…

Ben kadınım; canımdan can, kanımdan kan beslerim. Kalbim inanç doludur. Sevgi ve özlem doludur. Çoğu zaman duvarlara çarpsa da duygularım; vazgeçmem hissetmekten.

Ben kadınım ; sevdiğim zaman ölümüne severim. Sınırlar,yollar,uzaklıklar vız gelir bana; yıllar önemsizdir.

Ben kadınım, merhametin, özverinin kaynağıyım. İnananım. Sevgiyi emeğimle beslerim.

Ben kadınım; çoğu zaman en çok sevdiğim acıtır canımı yinede gülümserim.

Ben kadınım, sabırla örerim güzelliği ince ince duyumsayarak hayatı. Kimi zaman kapalı kapılar çıkar karşıma asla yılmam. Yine denerim . Ben dünya kadar eski ve kutsal olanım. Bir can doğururken seve seve ölenim. En çok ezilenim.

Ben kadınım; çoğu kez bir kadın çıkar yoluma ve ihaneti yaşarım sessizce, bedelini ben öderim.

Ben kadınım ; her yerde benim izlerim var. Bulunduğum tüm ortama sinerim. Varlığımla anlam kazanır kentler , caddeler, sokaklar, evler.

Ben kadınım ; hassas, ince, duyarlı ve sevecenim. Durmadan törpülendikçe, inadına ayakta duranım. Zaman zaman paralarla satılsam da varım. Aldatılsam da varım.

Hiçler uğruna yıllarca savrulsam da varım. Ezilip horlansam da varım. Emeğim gerçek emektir.  Tamamlayandır.

Ben kadınım ; tüm farklılıklarımla elmanın diğer yarısıyım. Bir ipek böceği gibi örerim
hayatımı dayanarak acılara…

Ben kadınım, bir anayım.Toprakla özdeş olanım.Tüm bunlara rağmen zorlanırsam eğer bitmişse umutlarım, yok sayılmışsam, değerlerimden birine dokunulmuşsa o an en acımasız olanım.

Ben kadınım; ölümün bir son olmadığını bilirim. Tüm varlığımla çıkarım savaşa…Ruhum ve inancımla…

Ben kadınım; hiçbir denizcinin görmediği fırtınalar,anaforlar bendedir. Hiçbir dağcının görmediği doruklar ve uçurumlar bendedir. Savrulurum rüzgarlarla ve savururum. En büyük isteğim anlaşılmaktır. 

Ben kadınım bir adım gelene on adım gidenim. Aklıma güvenirim. 

Ben kadınım; huzur ve mutluluk isterim. Haksızlık olmasın isterim. Kötülüğün değil iyiliğin , çirkinliğin değil güzelliğin. Ve barışın ,onurlu bir dünyanın var olmasını isterim…

Adı yok o bir kadın…

Yazı kategorisi: Hayata dair, Yaşam

Hayat da böyle değil midir?


Öğretmen, 2 öğrencisine birer sepet verir ve bahçeye elma toplamaya gönderir. “En tatlılarını getiren mezun olur” der.

Öğrenciler 1 saat sonra dönerler. Biri, arkadaşının sepetine yan gözle bakıp kendi getirdiklerinin muhteşem göründüğünden emin olmanın rahatlığıyla koyar sepetini ortaya. Herbiri tornadan çıkmışcasına pürüzsüz, muazzam ve güzeldir.

Ardından diğeri koyar sepeti. Eğri büyrü, kötü …görünümlü, ezik, tomurcukken yağmur değmiş, yaralı bereli ne kadar elma varsa toplamıştır. Öğretmeni “Yolun açık olsun. Mezun oldun” der ve uğurlar öğrenciyi. Diğeri “Nasıl olur!” diye hayıflanır, bir kendisinin birde giden öğrencinin elmalarına bakarak.. Öğretmen çakısıyla birer parça keser; bir onun harika görünümlü elmasından, birde giden öğrencinin elmasının bereli kısmından.. “Tat” der, “En tatlısını dedim, kabuğu en güzelini değil” diyerek uzaklaşır.

Gerçekten üzerine dolu değmiş bir meyvenin o kısmını koklayın ve tadın, bal gibidir.

Hayat da böyle değil midir?

Yaralanarak büyüyor, yaralandıkça tatlanıyoruz…